zaburzenia obsesyjno-kompulsywne

Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne to zaburzenie psychiczne i behawioralne, w którym dana osoba ma natrętne myśli i/lub odczuwa potrzebę wielokrotnego wykonywania pewnych czynności do tego stopnia, że ​​wywołuje to stres lub upośledza ogólne funkcjonowanie.  Jak wskazuje nazwa zaburzenia, głównymi objawami są obsesje i kompulsje.
  • Obsesje to uporczywe, niechciane myśli, obrazy mentalne lub popędy, które wywołują uczucie niepokoju, obrzydzenia lub dyskomfortu.
  • Kompulsje to powtarzające się czynności lub procedury, które pojawiają się w odpowiedzi na obsesje. Typowe kompulsje obejmują nadmierne mycie rąk, sprzątanie, układanie rzeczy, liczenie, szukanie pocieszenia i sprawdzanie rzeczy.  Wiele osób zdaje sobie sprawę, że ich kompulsje nie mają sensu, ale i tak je wykonują, aby złagodzić stres spowodowany obsesjami.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne – psychoterapia

Gdy kompulsje pojawiają się tak często i zajmują coraz więcej czasu, a tym samym znacznie pogarszają jakość życia, dobrze jest zgłosić się po profesjonalną pomoc psychoterapeutyczną.

zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (psychoterapia, pomoc psychologiczna) - powiązane artykuły:

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne  (OCD)

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (w skrócie OCD) to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się powtarzającym się pojawianiem się natrętnych myśli – obsesji – wywołujących dyskomfort, zmartwienie, strach. Obsesje połączone ze współistniejącymi powtarzającymi się, zrytualizowanymi zachowaniawaniami – kompulsjami – które mają  skutkować zmniejszeniem lęku lub złagodzeniem napięcia. Obsesje i kompulsje są często powiązane i mimo, że często są uznawane za irracjonalne przez osoby z tym zaburzeniem, to osoby te nie dają rady ich powstrzymać. Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne na ogół nie są one oparte na urojeniowych interpretacjach.

Anoreksja – Jadłowstręt psychiczny

Anoreksja – Jadłowstręt psychiczny

Jadłowstręt psychiczny (anoreksja z greki. anorexia nervosa: „brak, pozbawienie”, orexis = „apetyt”) to zaburzenie odżywiania, które  charakteryzujące się znacznie obniżoną masą ciała, wywołane celowo i/ lub wspierane przez samego pacjenta, w celu utraty wagi lub zapobiegania przybieraniu na wadze. Najczęściej występuje u dziewcząt. Wielu ekspertów uznaje to za formę samookaleczenia. W anoreksji występuje patologiczne pragnienie utraty wagi, któremu towarzyszy silny lęk przed otyłością. Pacjent ma zniekształcone postrzeganie swojego wyglądu fizycznego i ciągle nieustającą obawę przed przybraniem na wadze, nawet jeśli nie jest to faktycznie obserwowane. Wiele pacjentek to młode kobiety, które charakteryzują się obsesją na punkcie wizerunku ciała (myślą, że są „grubie”),

Ortoreksja

Ortoreksja

Ortoreksja (z greckiego orthos, „prawidłowy”, i orexis, „apetyt”) to zespół praktyk żywieniowych charakteryzujących się obsesyjnym pragnieniem spożywania zdrowej żywności i systematycznym odrzucaniem żywności postrzeganej jako niezdrowej (śmieciowe jedzenie). Termin ten został utworzony w 1997 roku przez dr Stevena Bratmana, który zaproponował, aby praktykę tę uznać za zaburzenie odżywiania (podobnie jak anoreksje i bulimie). Stwierdza, że w rzadkich przypadkach zachowanie to (skupienie na zdrowej żywności) może stać się tak skrajne, że może prowadzić do niedożywienia lub izolacji społecznej czy też innych objawów zaburzeń diety.