Zaznacz stronę

Psychoterapia indywidualna osób dorosłych

Psychoterapia indywidualna stanowi kluczowy element współczesnej opieki zdrowia psychicznego, dostarczając skutecznych narzędzi na rzecz radzenia sobie z szeregiem problemów i trudności, od lęku i depresji po stres pourazowy i zaburzenia osobowości. W psychoterapii indywidualnej, terapeuta pracuje bezpośrednio z pacjentem, tworząc bezpieczne i wspierające środowisko, które pozwala na eksplorację i leczenie problemów psychicznych.

Terapia ta oferuje bezcenne możliwości dla dorosłych, umożliwiając im głębsze zrozumienie siebie, swoich emocji, myśli i zachowań. Właściwie prowadzona psychoterapia indywidualna daje możliwość nauki umiejętności radzenia sobie z trudnościami życiowymi, rozwoju umiejętności interpersonalnych, a także pomaga w osiągnięciu poczucia spokoju i dobrobytu.

W naszym artykule przyjrzymy się dokładniej psychoterapii indywidualnej dla dorosłych: jej rodzajom, technikom, korzyściom i potencjalnym wyzwaniom. Również omówimy, jak wygląda typowy proces terapeutyczny i dla kogo jest najbardziej odpowiedni. Ten przegląd ma na celu dostarczenie czytelnikom solidnej podstawy wiedzy o tej ważnej dziedzinie zdrowia psychicznego.

Wpływ Psychoterapii na Zdrowie Psychiczne

Psychoterapia, często nazywana „terapią rozmową”, jest fundamentalnym narzędziem w leczeniu i zarządzaniu różnymi schorzeniami psychicznymi. Zabiega się w niej o optymalizację zdrowia psychicznego poprzez strategie i techniki ukierunkowane na zrozumienie emocji, myśli i zachowań. Wpływ psychoterapii na zdrowie psychiczne jest nieoceniony – wpływa na poprawę samopoczucia, zwiększa funkcjonowanie psychiczne i społeczne, a także pomaga w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych.

Zrozumienie emocji i myśli

Psychoterapia może pomóc pacjentom zrozumieć swoje emocje, myśli i zachowania. Pomaga im rozpoznać, jak negatywne schematy myślenia mogą prowadzić do niezdrowych wzorców zachowań i emocji. To samozrozumienie może być kluczem do poprawy zdrowia psychicznego, ponieważ pozwala pacjentom na identyfikację i radzenie sobie z trudnościami psychicznymi, takimi jak lęk, depresja czy stres.

Zarządzanie Symptomami

Psychoterapia jest również skutecznym narzędziem w zarządzaniu objawami wielu zaburzeń psychicznych. Na przykład, terapia poznawczo-behawioralna (CBT) jest powszechnie stosowana w leczeniu zaburzeń lękowych, depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i innych. Techniki relaksacyjne, takie jak medytacja czy techniki oddychania, często używane są do zarządzania objawami stresu i lęku.

Poprawa funkcjonowania społecznego

Psychoterapia nie tylko pomaga w radzeniu sobie z objawami, ale także znacznie poprawia funkcjonowanie społeczne pacjentów. Wielu ludzi doświadcza poprawy w relacjach interpersonalnych, pracy i w szkole po terapii. Poprzez nabywanie umiejętności komunikacji, radzenia sobie ze stresem, zarządzania konfliktami i poprawy samooceny, pacjenci stają się bardziej zdolni do radzenia sobie z wyzwaniami społecznymi.

Zwiększenie samoświadomości

Psychoterapia pomaga pacjentom rozwijać samoświadomość, co jest kluczowe dla zdrowia psychicznego. Rozumienie siebie i swoich reakcji na różne sytuacje pozwala na rozwijanie zdrowych strategii radzenia sobie, które pomagają pacjentom lepiej zarządzać swoim zdrowiem psychicznym.

Wzmocnienie Zdolności Radzenia sobie z Traumą

Psychoterapia jest niezwykle skutecznym narzędziem w pomaganiu osobom, które doświadczyły traumy. Trauma może mieć ogromny wpływ na zdrowie psychiczne, a techniki terapeutyczne, takie jak terapia ekspozycyjna czy EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing), mogą pomóc pacjentom przetwarzać i radzić sobie z traumatycznymi doświadczeniami.

Poprawa Jakości Snów

Jakość snu jest ściśle powiązana z naszym zdrowiem psychicznym. Psychoterapia, zwłaszcza terapia poznawczo-behawioralna skierowana na bezsenność (CBT-I), okazała się skuteczna w poprawie jakości snu. Poprawa snu może prowadzić do zredukowania symptomów depresji, lęku i innych zaburzeń psychicznych.

Poprawa Nawyków Żywieniowych

Psychoterapia, zwłaszcza terapie behawioralne, mogą pomóc w poprawie nawyków żywieniowych. Dla osób z zaburzeniami odżywiania, takimi jak anoreksja, bulimia czy binge eating, psychoterapia jest często kluczową częścią leczenia. Nawet dla osób, które nie mają zaburzeń odżywiania, poprawa dietetycznych nawyków może przyczynić się do poprawy zdrowia psychicznego.

Wzmocnienie Umiejętności Radzenia sobie ze Stresem

Stres jest nieodłącznym elementem życia, ale chroniczny stres może mieć szkodliwy wpływ na zdrowie psychiczne. Psychoterapia może pomóc pacjentom rozwijać zdrowe strategie radzenia sobie ze stresem, takie jak medytacja, głębokie oddychanie czy praktyka uważności.

Promowanie Wzrostu Osobistego

Wreszcie, psychoterapia nie tylko pomaga leczyć choroby i objawy, ale także promuje wzrost osobisty. Może pomóc pacjentom zrozumieć swoje cele życiowe, wartości, a także przekształcić negatywne doświadczenia w siłę. Wzrost osobisty jest kluczowym elementem zdrowia psychicznego i może prowadzić do większego poczucia celowości i satysfakcji z życia.

 

Kluczowe rodzaje Psychoterapii Indywidualnej

  • Psychodynamiczna: Jest to terapia oparta na teoriach Freuda, które zakładają, że problemy psychiczne wynikają z konfliktów i nieświadomych impulsów. Cel tej terapii polega na uświadomieniu pacjentowi tych konfliktów i sposobów ich radzenia sobie z nimi.
  • Behawioralna: Ta terapia skupia się na zmianie niezdrowych i destrukcyjnych wzorców zachowania. Jest to osiągane przez techniki takie jak warunkowanie klasyczne i operantne, które pomagają pacjentowi zrozumieć i zmienić swoje zachowania.
  • Poznawcza: Terapia poznawcza zakłada, że nasze myśli i przekonania wpływają na nasze emocje i zachowanie. Ta terapia skupia się na identyfikowaniu i zmianie negatywnych i niewłaściwych myśli, które mogą prowadzić do problemów psychicznych.
  • Poznawczo-behawioralna (CBT): Jest to połączenie terapii poznawczej i behawioralnej. CBT skupia się na zarówno na myśleniu, jak i zachowaniu, pomagając pacjentom zrozumieć, jak ich myśli wpływają na ich zachowania i jak mogą je zmienić.
  • Humanistyczna: Terapia ta skupia się na indywidualnym potencjale człowieka do samorealizacji. Ważnym elementem jest relacja terapeutyczna, która powinna być oparta na empatii, autentyczności terapeuty i bezwarunkowej pozytywnej reakcji.
  • Terapia systemowa: Ta terapia skupia się na dynamice i strukturze systemów, w których jednostka funkcjonuje – szczególnie rodziny. Terapeuci systemowi starają się zmieniać wzorce i interakcje między członkami systemu.
  • Terapia poznawczo-analityczna: Ta terapia łączy elementy terapii poznawczej i psychodynamicznej. Celem jest zrozumienie, jak przeszłe doświadczenia wpływają na obecne myśli i zachowania.
  • Terapia schematu: Jest to forma terapii poznawczo-behawioralnej, która koncentruje się na zrozumieniu i zmianie głęboko zakorzenionych wzorców myślenia, znanym jako schematy.
  • Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT): Ta terapia została opracowana specjalnie do leczenia zaburzeń osobowości typu borderline, a teraz jest stosowana do leczenia szerokiego zakresu innych problemów psychicznych. DBT łączy elementy CBT z umiejętnościami radzenia sobie z emocjami i akceptacją.
  • Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach: Ta terapia skupia się na rozwiązaniu problemów, a nie na ich rozumieniu lub analizie. W trakcie sesji terapeutycznych klient współpracuje z terapeutą, aby zidentyfikować i wykorzystać swoje siły w celu skutecznego rozwiązania problemów.
  • Terapia akceptacji i zaangażowania (ACT): ACT jest rodzajem terapii poznawczo-behawioralnej, która naucza ludzi, jak radzić sobie z bolesnymi myślami i uczuciami w sposób, który pozwala im żyć pełniejszym i pełniejszym życiem.
  • Psychoterapia psychodynamiczna intensywna krótkoterminowa (STPP): Jest to skrócona forma psychoterapii psychodynamicznej, która jest skoncentrowana na konkretnych problemach i dąży do szybkiego postępu.
  • Terapia Gestalt: To podejście skupia się na tutaj i teraz, pomagając klientom zrozumieć, co się dzieje w ich obecnym doświadczeniu, zamiast skupiać się na tym, co mogło się wydarzyć w przeszłości.
  • Terapia EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing): Ta technika jest często stosowana w leczeniu PTSD i innych zaburzeń związanych z traumą. Polega na skupieniu uwagi pacjenta na określonym ruchu oka lub innym bodźcu podczas przetwarzania traumatycznych wspomnień.
  • Terapia zorientowana na proces: Jest to podejście, które łączy elementy psychodynamiki, terapii humanistycznej i psychologii transpersonalnej, aby pomóc klientom odkryć i zrozumieć procesy, które wpływają na ich doświadczenia.
  • Psychoanaliza: To jedna z najstarszych form terapii, zapoczątkowana przez Sigmunda Freuda. Psychoanaliza skupia się na badaniu nieświadomych myśli i uczuć pacjenta, jak również na relacjach z istotnymi osobami w jego życiu, które mogły wpłynąć na obecne problemy. Ta forma terapii jest zwykle długotrwała i wymaga wielu sesji.
  • Terapia behawioralna dialektyczna (DBT): Ta forma terapii została pierwotnie opracowana dla osób z zaburzeniem osobowości borderline, ale teraz jest stosowana w szerokim zakresie problemów. DBT skupia się na nauczaniu umiejętności radzenia sobie, takich jak tolerowanie stresu, efektywność interpersonalna i regulacja emocji.
  • Terapia schematu: Ta terapia skupia się na identyfikowaniu i zmianie negatywnych schematów myślenia, które mogą wpływać na zachowanie i emocje klienta. Jest to forma terapii poznawczo-behawioralnej.
  • Terapia paradygmatu: Jest to forma terapii, która pomaga klientowi zrozumieć i zmienić swoje podstawowe przekonania na temat siebie, innych ludzi i świata.
  • Terapia narracyjna: Ten rodzaj terapii skupia się na sposobie, w jaki ludzie tworzą sens i znaczenie w swoim życiu poprzez narracje. Terapeuta pomaga klientowi zrewidować te historie w bardziej pozytywny i umocniający sposób.
  • Terapia rozwojowa: Ta forma terapii skupia się na procesach rozwojowych, które mogły wpłynąć na obecne problemy klienta, takie jak doświadczenia z dzieciństwa czy relacje z rodzicami.
  • Terapia Ericksonowska: To forma hipnoterapii, która wykorzystuje sugestie i metafory, aby pomóc klientowi dokonać pozytywnych zmian.
  • Psychoterapia Jungowska: Ta forma terapii, stworzona przez Carla Junga, skupia się na zrozumieniu nieświadomości poprzez symbole, sny i archetypy.

Wszystkie te formy indywidualnej psychoterapii mają swoje mocne i słabe strony oraz są odpowiednie dla różnych typów problemów i klientów. Wybór konkretnego rodzaju terapii zależy od wielu czynników, takich jak natura problemu, preferencje klienta, a także doświadczenie i kompetencje terapeuty.

Proces terapeutyczny w psychoterapii

 Psychoterapia to podróż. Podróż pełna odkryć, wyzwań, ale przede wszystkim – przemian. Często zaczyna się od poczucia utraty, bólu lub zagubienia. Ale pamiętaj, że to właśnie w tych momentach, kiedy czujemy się najbardziej zagubieni, zaczynamy najważniejsze podróże.

Konsultacja wstępna i ocena

 Pierwszy krok na tej drodze to spotkanie z terapeutą. To jest moment, kiedy zaczynasz dzielić się swoją historią, swoim doświadczeniem. Twój terapeuta jest tu, by Cię wysłuchać, zrozumieć Twoje obawy i cele. Ten etap to jak otwarcie drzwi do Twojego wewnętrznego świata, przez które terapeuta będzie mógł wejść i pomóc Ci odnaleźć drogę.

 Tworzenie planu terapeutycznego

 Następnie, razem z terapeutą, będziesz tworzyć mapę tej podróży – plan terapeutyczny. To jest Twoja drogowskaz, ścieżka, która pomoże Ci poruszać się w głąb siebie. Będzie on dostosowany do Twoich indywidualnych potrzeb i celów. Każdy krok, każdy cel to kamienie milowe na Twojej drodze do samozrozumienia i zdrowia psychicznego.

 

Terapia: sesje, ćwiczenia, praca domowa

 Podróż w głąb siebie wymaga pracy, a sesje terapeutyczne to Twoje główne narzędzie w tej pracy. To w tych bezpiecznych i wspierających sesjach, będziesz mógł otworzyć się na swoje myśli, uczucia, przemyśleć swoje przekonania. W czasie sesji, terapeuta może zaproponować różne ćwiczenia, metody i techniki, które pomogą Ci osiągnąć swoje cele. Być może otrzymasz też „pracę domową” – zadania do wykonania między sesjami, które pozwolą Ci na praktyczne zastosowanie nowo odkrytych umiejętności i wiedzy.

Zakończenie terapii i planowanie dalszej pomocy

 Kiedy poczujesz, że osiągnąłeś swoje cele, nadszedł czas na zakończenie terapii. Ten etap to nie koniec podróży, ale raczej nowy początek. Terapeuta pomoże Ci zaplanować, jak utrzymać zdobyte korzyści i co robić, jeśli będziesz potrzebował dodatkowej pomocy w przyszłości.

 Pamiętaj, że psychoterapia to proces. Proces pełen zakrętów, wzlotów i upadków. Ale niezależnie od tego, jak trudna może byćta podróż, pamiętaj, że nie jesteś w niej sam. Twój terapeuta jest z Tobą na każdym kroku, pełniąc rolę przewodnika, który pomoże Ci nawigować przez te trudne wody.

 Czasami podróż może być długa, czasami krótka. Czasami łatwa, czasami pełna wyzwań. Ale każda podróż jest unikalna, tak jak Ty jesteś unikalny. Każda kropla potu, każda łza, każde uśmiech – to wszystko jest częścią procesu, który prowadzi Cię do miejsca, gdzie chcesz być.

 Właściwie przeprowadzona psychoterapia jest jak droga do domu. Domu, w którym jesteś akceptowany, zrozumiany, doceniany. Domu, w którym możesz być sobą, bez strachu, bez wstydu. Domu, który jest w Tobie. Domu, do którego zawsze możesz wrócić.

 Podróżując przez proces terapeutyczny, możemy odnaleźć nasze prawdziwe ja, naszą prawdziwą wartość. Możemy nauczyć się, jak być sobą, jak kochać siebie, jak radzić sobie z trudnościami. Możemy odnaleźć nasze miejsce w świecie, naszą drogę do szczęścia.

 Za każdym razem, kiedy odważysz się pójść na sesję, kiedy odważysz się mówić o swoim bólu, o swoich marzeniach, o swoich strachach, robisz krok ku sobie. Krok ku lepszemu życiu, ku lepszemu sobie.

Podsumowując, proces terapeutyczny to nie tylko droga do lepszego zdrowia psychicznego, ale także droga do lepszego zrozumienia siebie. To droga, która może być trudna, ale która zawsze jest warta przebycia. Bo w końcu, co może być ważniejsze niż Ty?

Czy Ta Droga jest Dla Ciebie? Wybierając Psychoterapię Indywidualną

Psychoterapia to podróż, która może przynieść wiele korzyści. Ale jak w każdej podróży, musimy wiedzieć, czy jest ona dla nas odpowiednia. Rozważmy kryteria, które mogą pomóc Ci zdecydować, czy psychoterapia indywidualna jest tym, czego potrzebujesz.

Kryteria i przeciwwskazania

Wszyscy jesteśmy różni. Mamy różne doświadczenia, różne problemy, różne cele. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że psychoterapia nie jest odpowiednia dla każdego. Istnieją pewne kryteria, które mogą pomóc Ci zdecydować, czy to jest dla Ciebie odpowiednia droga.

Możesz zdecydować się na psychoterapię, jeśli doświadczasz problemów emocjonalnych, które wpływają na Twoje codzienne życie, jak lęk, depresja, zaburzenia odżywiania czy problemy w relacjach. Jeśli czujesz, że nie możesz samodzielnie poradzić sobie z tymi problemami, psychoterapia może Ci pomóc.

Jednakże, istnieją również pewne przeciwwskazania do psychoterapii. Jeśli doświadczasz poważnych zaburzeń psychicznych, takich jak psychoza czy ciężka depresja, może być konieczne skonsultowanie się z lekarzem psychiatrą i rozpoczęcie leczenia farmakologicznego. Psychoterapia może być wówczas pomocna, ale najczęściej jako dodatek do leczenia farmakologicznego.

Jak wybrać odpowiednią formę terapii

Istnieje wiele różnych form psychoterapii i każda z nich ma coś innego do zaoferowania. Wybór odpowiedniej formy zależy od Twoich indywidualnych potrzeb i celów. Ważne jest, aby zrozumieć, na czym polegają różne rodzaje terapii i jak mogą Ci pomóc.

Jeśli chcesz zrozumieć swoje nieświadome motywy i jak wpływają na Twoje zachowanie, psychoterapia psychodynamiczna może być dla Ciebie. Jeśli chcesz nauczyć się nowych sposobów radzenia sobie ze stresem czy lękiem, psychoterapia poznawczo-behawioralna może być odpowiednia. Jeśli chcesz skupić się na swoich uczuciach i zrozumieniu siebie, terapia humanistyczna może być najlepszym wyborem.

Jak znaleźć odpowiedniego terapeutę

Terapeuta jest przewodnikiem na Twojej podróży przez psychoterapię. Dlatego ważne jest, aby znaleźć kogoś, z kim czujesz się komfortowo i kto jest kompetentny w swojej dziedzinie. Wyszukaj terapeutów w swojej okolicy, sprawdź ich kwalifikacje, doświadczenie i specjalizacje. Przeczytaj opinie innych pacjentów, jeśli są dostępne. Przede wszystkim, zwróć uwagę na to, jak się czujesz podczas pierwszego spotkania. Czy czujesz się słuchany i zrozumiany? Czy terapeuta wydaje się kompetentny i empatyczny? Jeżeli tak, prawdopodobnie jest to dobry wybór.

Podejmowanie decyzji

Decyzja o rozpoczęciu psychoterapii to duża odpowiedzialność. Wymaga odwagi, determinacji i zaangażowania. Warto pamiętać, że decyzja ta nie jest ostateczna. Możesz zawsze zdecydować się na przerwę, zmienić terapeutę lub formę terapii, jeśli poczujesz, że to, co robisz, nie działa.

Zawsze pamiętaj, że jesteś ekspertem od siebie. Ty najlepiej wiesz, czego potrzebujesz i co jest dla Ciebie najlepsze. Dlatego decyzja o rozpoczęciu psychoterapii powinna zawsze być Twoją decyzją.

Podsumowując, psychoterapia to potężne narzędzie, które może pomóc Ci w wielu aspektach Twojego życia. Zanim zdecydujesz się na tę podróż, ważne jest, aby zrozumieć, czego można się po niej spodziewać i jak podejmować świadome decyzje na każdym etapie tej drogi. Pamiętaj, że jesteś nie tylko pacjentem na tej podróży, ale także aktywnym uczestnikiem, który ma wpływ na kierunek, w którym się udajesz.

Historia Psychoterapii

  • Początki psychoterapii: Pierwsze zapisane metody oceny i leczenia zaburzeń psychicznych pojawiły się bardzo dawno, łącząc religię, magię i/lub medycynę. Do wczesnych myślicieli psychologicznych należeli Patañjali, Padmasambhava, Rhazes, Avicenna i Rumi.
  • XVIII wiek: Wiele ówczesnych terapii opierało się na pseudonaukowych pomysłach, takich jak frenologia. Początki teoretycznej psychoterapii prawdopodobnie datuje się na IX wiek, kiedy to perski lekarz i myśliciel psychologiczny, Rhazes, rozwijał je na Bliskim Wschodzie. W Europie natomiast poważne zaburzenia psychiczne były generalnie traktowane jako stan demonicznego opętania lub choroby medyczne, które wymagały kary i izolacji.
  • XIX wiek: W tym okresie popularne były terapie oparte na frenologii (nauka o kształcie czaszki), fizjonomii (nauka o kształcie twarzy) i mesmeryzmie, opracowanym przez Franza Antona Mesmera, który miał za zadanie złagodzić cierpienie psychiczne za pomocą magnesów.
  • Koniec XIX wieku: W tym czasie Sigmund Freud zaczynał rozwijać swoją „metodę rozmowy” w Wiedniu. Pierwsze naukowo kliniczne zastosowanie psychologii rozpoczęło się na University of Pennsylvania, w celu pomocy dzieciom z trudnościami w uczeniu się.
  • Po II wojnie światowej: Praktyka psychoterapii, która była pierwotnie domeną psychiatrów, została włączona do zawodu psychologa. Psychoterapia zaczęła się od psychoanalizy, czyli „metody rozmowy” opracowanej przez Sigmunda Freuda.
  • Lata 1920-1950: Behawioryzm stał się dominującym paradygmatem. Major contributors included Joseph Wolpe, Hans Eysenck, and B.F. Skinner. However, because behaviorism denied or ignored internal mental activity, this period represents a general slowing of advancement within the field of psychotherapy.
  • Lata 1950: Dwie główne orientacje – kognitywizm i terapia egzystencjalno-humanistyczna – zaczęły się rozwijać jako odpowiedź na behawioryzm. W tym okresie, Albert Ellis opracował pierwszą formę terapii poznawczo-behawioralnej (REBT), a kilka lat później Aaron T. Beck opracował terapię poznawczą.
  • Lata 1970: Rozwinięto i przyjęto inne główne perspektywy, takie jak terapia systemowa i psychologia transpersonalna. Inne ważne orientacje, które rozwijały się w ostatnich trzech dekadach, to terapia feministyczna, psychologia somatyczna, terapia ekspresyjna i stosowana psychologia pozytywna.
  • Lata 1993 – obecność: Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne (APA) zaczęło tworzyć i aktualizować listę empirycznie wspieranych psychologicznych terapii dla konkretnych zaburzeń. Ogólnie rzecz biorąc, terapie poznawczo-behawioralne dla zaburzeń psychicznych otrzymały większe wsparcie niż inne podejścia psychoterapeutyczne.
  • Współczesność: Od lat 90. nastąpił wzrost podejścia eklektycznego w psychoterapii. Ruch ten stara się połączyć najbardziej skuteczne aspekty wszystkich szkół praktyki. Kontrowersje dotyczące wyższości praktyk opartych na dowodach nadal są przedmiotem gorącej debaty wśród klinicystów i praktyków naukowych. Niektóre dane korelacyjne wskazują, że większość głównych terapii jest mniej więcej równie skuteczna, a terapeuta, klient i sojusz terapeutyczny odpowiadają za większą część poprawy klienta podczas psychoterapii.
  • Psychoterapia na świecie: Psychologia kliniczna w Japonii rozwinęła się w kierunku bardziej integracyjnej, społecznie zorientowanej metodologii doradztwa. Praktyka w Indiach rozwinęła się zarówno z tradycyjnych systemów metafizycznych i ajurwedyjskich, jak i z zachodnich metodologii.

Podsumowując, psychoterapia ma długą i zróżnicowaną historię, zaczynając od starożytnych form religijnych i magicznych praktyk leczenia, przez pseudonaukowe metody XIX wieku, aż po współczesne, empirycznie udowodnione podejścia terapeutyczne. W miarę jak nasza wiedza o umyśle i zachowaniu się rozwinęła, tak samo rozwijały się nasze podejścia do leczenia zaburzeń psychicznych.